Η τυραννία της Αρχαίας Ελλάδος επί της Γερμανίας

Η κλασική αυτή μελέτη για την ισχυρή επιρροή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού στους Γερμανούς συγγραφείς, από τον 18ο αιώνα και εξής, άρχισε να γράφεται το 1933, τη χρονιά που ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία. Λίγο μετά την έκδοσή της, το 1935, συμπεριλήφθηκε στον ναζιστικό Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων.
Ξεκινώντας από τον Johann Joachim Winckelmann (1717–68), ο οποίος έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην εισαγωγή των ελληνιστικών ιδεών στη γερμανική πνευματική παράδοση, η μελέτη εξετάζει με χρονολογική σειρά φυσιογνωμίες όπως οι Goethe, Schiller και Heine, αποκαλύπτοντας τη σχέση ανάμεσα σε αυτές τις ιδέες και την αποκρυστάλλωση μιας ξεκάθαρης γερμανικής ταυτότητας.

Υπήρχε κάτι εγγενώς ρομαντικό στο γερμανικό κλασικό κίνημα, με το ονειροπόλο βλέμμα του στραμμένο προς τα πίσω, προσηλωμένο σε μια Ελλάδα που δεν υπήρξε ποτέ ούτε στη στεριά ούτε στη θάλασσα· και ωστόσο υπάρχει κάτι ανησυχητικό στην ιστορία που κρύβεται πίσω από τις πολλές επιμέρους ιστορίες που ξεδιπλώνονται σε αυτό το βιβλίο: η δύναμη που ενυπάρχει ακόμα και στα πιο ευγενή ιδεώδη να προκαλούν καταστροφές στην πραγματική ζωή. 
από την εισαγωγή της συγγραφέως